Словник

Слово Тлумачення
ВЕДАНТИСТ
ВЕДЕВЕШНИК
ВЕДЕННЯ
ВЕДЖВУД
ВЕДИЗМ
ВЕДІННЯ
ВЕДМЕДЕНЯ
ВЕДМЕДИК
ВЕДМЕДИКУВАТІСТЬ
ВЕДМЕДИНА
ВЕДМЕДИСЬКО
ВЕДМЕДИХА
ВЕДМЕДИЦЕВІ
ВЕДМЕДИЦЯ
ВЕДМЕДИЩЕ
ВЕДМЕДКА
ВЕДМЕДКУВАТІСТЬ
ВЕДМЕДНИК
ВЕДМЕДЧА
ВЕДМЕДЧУК
ВЕДМЕДЬКО
ВЕДМЕДЮКА
ВЕДМЕДЯКА
ВЕДМЕДЯРА
ВЕДМЕДЯТКО
ВЕДМЕЖА
ВЕДМЕЖАТИНА
ВЕДМЕЖАТКО
ВЕДМЕЖАТНИК
ВЕДМЕЖАТНИЦЯ
ВЕДМЕЖИНА
ВЕДМІДЬ
ВЕДУЧИЙ ВЕДУЧИЙ , а, е. 1. Дієпр. акт. теп. ч. до вести . Там находився отвір, ведучий до саду Маєвських (Коб., І, 1956, 227). 2. прикм. Який іде спереду; гол...
ВЕЖА ВЕЖА , і, ж. 1. Висока вузька споруда, що має висоту значно більшу за ширину і будується окремо або як складова частина фортеці, палацу і т. ін. Вмер...
ВЕЖЕТАЛЬ
ВЕЖЕЧКА
ВЕЖКА
ВЕЖОМОЖНТАЖНИК
ВЕЖОПОДІБНІСТЬ
ВЕЗАНІЯ
ВЕЗИКУЛА
ВЕЗИКУЛІТ
ВЕЗИКУЛОГРАМА
ВЕЗИКУЛОГРАФІЯ
ВЕЗИКУЛОЕКТОМІЯ
ВЕЗИКУЛОТОМІЯ
ВЕЗИР
ВЕЗІННЯ
ВЕЗІР ВЕЗІР - Етимологія: від арабського wazīr – помічник, міністр історія. Високопоставлений сановник, міністр або радник у мусульманських країнах, зокрема...
ВЕЗУВІАН