Словник

Слово Тлумачення
КОНТЕКСТНІСТЬ
КОНТЕКСТОЗАЛЕЖНІСТЬ
КОНТЕКСТОЧУТЛИВІСТЬ
КОНТЕКСТУАЛІЗАЦІЯ
КОНТЕКСТУАЛІЗМ
КОНТЕКСТУАЛЬНІСТЬ
КОНТЕМП
КОНТЕМПЛЯЦІЙНІСТЬ
КОНТЕМПЛЯЦІЯ
КОНТЕНТ
КОНТЕНТОТВОРЕННЯ
КОНТЕНТОФОРМУВАННЯ
КОНТЕСА КОНТЕСА - Етимологія: від французького comtesse, що походить від латинського comes – супутник, граф Дворянський титул жінки, що відповідає титулу граф...
КОНТИНГЕНТ
КОНТИНГЕНТУВАННЯ
КОНТИНЕНТ
КОНТИНЕНТАЛІЗМ
КОНТИНЕНТАЛЬНІСТЬ
КОНТИНУАЛЬНІСТЬ
КОНТИНУАНТА
КОНТИНУАЦІЯ
КОНТИНУЇТЕТ
КОНТИНУУМ
КОНТОКОРЕНТ
КОНТОРА
КОНТОРКА
КОНТОРНИК
КОНТОРНИЦЯ
КОНТРА КОНТРА , и, ж., заст., зневажл. 1. Контрреволюціонер, контрреволюціонерка. - І що ти йому сказав? - А що мені з ним говорити? Сказав, що він суча конт...
КОНТРАБАНДА
КОНТРАБАНДИСТ
КОНТРАБАНДИСТКА
КОНТРАБАС
КОНТРАБАСИСТ
КОНТРАБАСИСТКА
КОНТРАБАСІВЕЦЬ
КОНТРАВАРІАНТНІСТЬ
КОНТРАВЕРСІЯ
КОНТРАГАЛС
КОНТРАГЕНТ
КОНТРАГЕНТНІСТЬ
КОНТРАГЕНТСТВО
КОНТРАГІТАЦІЯ
КОНТРАГІТКА
КОНТРАГРЕДІЄНТНІСТЬ
КОНТРАДИКТОРНІСТЬ
КОНТРАДИКЦІЯ
КОНТРАЖУР
КОНТРАКТ КОНТРАКТ , у, ч. Письмова угода, договір, за яким сторони, що його уклали, мають взаємні зобов'язання. - Заглянь в контракт свій зі мною, - Яка там ум...
КОНТРАКТАНТ