Словник

Слово Тлумачення
ОРТОГОНАЛІЗАЦІЯ
ОРТОГОНАЛЬНІСТЬ
ОРТОГРАМА
ОРТОГРАФІСТ
ОРТОГРАФІЯ
ОРТОДОКС
ОРТОДОКСАЛЬНІСТЬ
ОРТОДОКСІЯ
ОРТОДОНТ
ОРТОДОНТІЯ
ОРТОДОНТКА
ОРТОДРОМА
ОРТОДРОМІЯ
ОРТОЕПІЯ
ОРТОІЗОМЕР
ОРТОКИСЛОТА
ОРТОКИСЛОТНІСТЬ
ОРТОКЛАЗ
ОРТОЛОГІЯ
ОРТОНОРМУВАННЯ
ОРТОПЕД
ОРТОПЕДАГОГ
ОРТОПЕДАГОГІКА
ОРТОПЕДИСТ
ОРТОПЕДІЯ
ОРТОПЕДКА
ОРТОПІРОКСЕН
ОРТОПОЗИТРОНІЙ
ОРТОПСИХОЛОГ
ОРТОПСИХОЛОГІЯ
ОРТОПТИКА
ОРТОРЕКСІЯ
ОРТОРОМБІЧНІСТЬ
ОРТОСИЛІКАТ
ОРТОСКОП ОРТОСКОП , а, ч., військ. Прилад для контролю за прицілом. Круглов витяг з скриньки ортоскоп - прилад з системою скелець і дзеркал, за допомогою якого...
ОРТОСКОПІЯ
ОРТОСПОЛУКА
ОРТОТРОПІЗМ
ОРТОФЕМІЗМ
ОРТОФЕРИТ
ОРТОФОСФАТ
ОРТОФОТОПЛАН
ОРТОХРОМАТИЗАЦІЯ
ОРТОЦЕНТР
ОРТСКОМЕНДАТУРА
ОРУДА ОРУДА , и, ж. 1. заст. Керівництво (у 1 знач.). На галявині проти сонця бронебійники під орудою безвусого єфрейтора розіклали багаття (Гончар, III, 19...
ОРУДАР ОРУДАР , орударя, ч., рідко. Верховода, керівник. Не дав човнів орудар перевозу І навіть не прийшов до Ферідуна (Крим., Вибр., 1965, 177); Другого ж т...
ОРУДУВАННЯ
ОРФІЗМ
ОРФОГРАМА